Diagnostyka i terapia skolioz wg FITS
FITS - Funkcjonalna Indywidualna Terapia Skolioz
 
Metoda FITS powstała dla potrzeb terapii dzieci z wadami postawy, skoliozami oraz chorobą Scheuermanna. Zrodziła się na bazie wieloletniego doświadczenia autorów oraz wielu technik fizjoterapeutycznych, które zmodyfikowano i przystosowano do pracy z dziećmi.
 
Metoda może być stosowana jako: samodzielny system korekcji skolioz, wspomaganie leczenia gorsetowego, przygotowanie dzieci do zabiegu operacyjnego a także korekcja obręczy barkowej i miednicznej po zabiegach operacyjnych.
 
Skolioza  to choroba polegająca na pogłębieniu lub spłyceniu krzywizn przednio-tylnych (lordoza, kifoza) zgięciu bocznym kręgosłupa oraz rotacji kręgów (skręcenie). 
 
Rodzicu, jeżeli zauważyłeś u swojego dziecka, że jedno ramię lub łopatka ustawiona jest wyżej od drugiego ramienia lub łopatki,  że jego miednica ustawiona jest asymetrycznie, jedno wcięcie w talii jest zdecydowanie mniejsze od drugiego, podczas stania i siedzenia mocniej obciąża jedną kończynę, prawa strona pleców patrząc względem linii kręgosłupa wygląda inaczej niż lewa, przyjdź i sprawdź czy dziecko nie posiada wady postawy. 
 
Dysfunkcje towarzyszące skoliozie:
  1. Niewystarczająca świadomość własnej postawy powodująca słabe zaangażowanie dziecka w procesie leczenia;
  2. Ograniczenia mięśniowo-powięziowe utrudniające trójpłaszczyznowy ruch korekcyjny skoliozy;
  3. Segmentalnie zmniejszona kifoza piersiowa;
  4. Nieprawidłowe obciążanie stóp;
  5. Zaburzona stabilizacja dolnego tułowia;
  6. Wzmożone napięcie mięśniowo-powięziowe między szczytem skoliozy Th/L a talerzem biodrowym, ograniczające shift kręgosłupa do korekcji skoliozy;
  7. Ograniczona ruchomość 3-4 żeber po stronie wklęsłości skoliozy, zaburzony mechanizm ruchów klatki piersiowej w trakcie oddychania (oddychanie wypukłościami);
  8. Nieprawidłowe wzorce postawy spowodowane długotrwałą stymulację skoliozogenną;
  9. Dysbalans nerwowo-mięśniowy:
  10. Nieprawidłowe obciążanie pośladków w pozycji siedzącej, nieprawidłowy chód oraz wykonywane czynności dnia codziennego z powodu długotrwającego skoliotycznego wzorca ruchowego.
 
Główne założenia koncepcji FITS:
  1. Uświadomienie dziecku istniejącej deformacji kręgosłupa i tułowia, oraz wskazanie kierunku korekcji skoliozy;
  2. Relaksacja struktur mięśniowo-powięziowych ograniczających trójpłaszczyznowy ruch korekcyjny;
  3. Poprawa segmentalnej kifotyzacji kręgosłupa piersiowego;
  4. Nauka prawidłowego obciążania stóp w celu poprawy ustawienia miednicy i równomiernego obciążania kończyn dolnych;
  5. Wzmocnienie siły mięśni dna miednicy oraz krótkich rotatorów kręgosłupa w celu poprawy stabilizacji dolnego tułowia;
  6. Nauka prawidłowego shiftu kręgosłupa w płaszczyźnie czołowej dla korekcji łuku pierwotnego ze stabilizacją (bądź utrzymaniem w korekcji) łuku wtórnego;
  7. Torowanie prawidłowego, trójpłaszczyznowego, oddechu korekcyjnego w pozycjach fizjologicznych;
  8. Wskazanie prawidłowych wzorców korygujących skoliozę oraz wszelkie deformacje tułowia związane ze skrzywieniem (asymetria ustawienia głowy, asymetria linii barków, łopatek, trójkątów talii i miednicy);
  9. Nauka ćwiczeń równoważnych i poprawiających nerwowo-mięśniową koordynację w korekcji skoliozy;
  10. Nauka prawidłowego obciążania pośladków w siadzie, nauka prawidłowego chodu i czynności dnia codziennego.
 
Cele ogólne terapii to stabilizacja skoliozy u dzieci z uogólnioną wiotkością tkanki łącznej bądź zmniejszenie kąta skrzywienia w skoliozach nieprogresywnych lub z kątem skrzywienia do 30˚ u dzieci z prawidłowymi napięciami mięśniowymi. Innym celem ogólnym może być poprawa stanu klinicznego pacjenta z dużą skoliozą, którego rodzice nie godzą się z pewnych względów na operację. Celem ogólnym jest też uelastycznienie skoliozy w celu lepszej korekcji w trakcie zabiegu operacyjnego bądź korekcja obręczy miednicznej i barkowej oraz ustawienia głowy i szyi, poprawa funkcji oddechowej, ogólnej sprawności i wydolności pacjenta po zabiegu operacyjnym.
 
Terapia dzieli się na 3 etapy:
I. Pierwszym etapem jest wywiad  z rodzicem i dzieckiem oraz badanie. Ważny na tym etapie jest aspekt psychologiczny polegający na uświadomieniu dziecku i rodzicom dysfunkcji. Metoda jako priorytetowy czynnik uznaje aktywny udział dziecka w procesie rehabilitacji, dlatego pacjent traktowany jest jak partner. 
II. Drugi etap stanowi przygotowanie struktur mięśniowo-powięziowych ograniczających ruch korekcyjny poprzez zastosowanie różnych technik energizacji mięśni jak również praca nad propriocepcją, czyli poczucia ciała dziecka w przestrzeni. Na tym etapie, również jako element przygotownia, wprowadza się, jeżeli stwierdzono nieprawidłowe wysklepienie stóp, ćwiczenia korekcyjne. 
III. budowanie nowych korekcyjnych wzorców postawy w pozycjach funkcjonalnych oraz ich stabilizowanie, nauka napięcia korekcyjnego w czynnościach dnia codziennego. 

 
Aby zarejestrować dziecko na terapię wad postawy zapraszamy do kontaktu osobiście lub pod nr tel.: 32 234 07 25.